Pęcherznica kalinolistna – Physocarpus opulifolius 'Diable D’or’

Pęcherznica kalinolistna

Odmiana wyróżniająca się niezwykle dynamiczną zmianą kolorów liści w ciągu całego sezonu wegetacyjnego. Krzew osiąga zwykle 1,5–2,5 m wysokości i ok. 1,5–2 m szerokości, charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu oraz gęstym, wyprostowanym, lekko przewieszającym się pokrojem.

Wybarwienie liści

Największym atutem odmiany jest jej sezonowa zmienność kolorystyczna:

1. Wiosna — młode przyrosty w intensywnie złoto-pomarańczowej barwie
2. Lato — głęboki, purpurowo-bordowy kolor liści
3. Jesień — czerwone i miedziane odcienie

Dzięki temu krzew pozostaje dekoracyjny od wiosny aż do późnej jesieni. Dodatkowym walorem jest charakterystycznie łuszcząca się kora starszych pędów, która zwiększa atrakcyjność rośliny również zimą.

Kwiaty i owoce

W maju i czerwcu na krzewie pojawiają się drobne, biało-różowe kwiaty, zebrane w kuliste baldachogrona, chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Po przekwitnięciu rozwijają się czerwone, rozdęte, dekoracyjne owoce (pęcherzyki), które utrzymują się na roślinie przez część jesieni.

Stanowisko i wymagania

Roślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć dobrze znosi też lekki półcień w słońcu liście osiągają jednak najintensywniejsze kolory. Pęcherznica jest tolerancyjna wobec podłoża: dobrze radzi sobie w przeciętnej glebie ogrodowej, preferując jednak podłoże umiarkowanie wilgotne i przepuszczalne. Dobrze znosi okresową suszę, miejskie warunki oraz zanieczyszczenie powietrza.

Cięcie

Pęcherznica bardzo dobrze znosi cięcie. Zabieg wykonuje się wczesną wiosną lub po kwitnieniu pędy można mocno skracać, a regularne cięcie zagęszcza krzew i pobudza tworzenie młodych, kolorowych przyrostów. Co kilka lat warto wykonać cięcie odmładzające.

Mrozoodporność

Odmiana w pełni odporna na polskie warunki klimatyczne — bardzo dobrze znosi mróz i nie wymaga okrywania na zimę.